Синоличка Трпкова: „Што станува со хронично болните или тешко болните? Дали и тие, немајќи можност да се лекуваат со соодветна терапија, помислуваат на коњите, коњаниците, лавовите и воините направени со нивни пари, среде град? И дали ним некој некогаш ќе им дигне споменик како жртви на едно време во кое спомениците станаа поважни од живите и болните? “